کشنده ترین بیماریهای سگ

بیماری های کشنده سگ

کشنده ترین بیماریهای سگ

سگ یکی از دوست داشتنی ترین حیوانات خانگی به شمار می آید و همواره طرفدارن زیادی را به خود جذب میکند،سگ می تواند در اموری مانند نگهبانی  نیز کمک های فراوانی به انسان کن،همزیستی انسان و انواع نژاد سگ در طی سالیان متعدد باعث گردیده که تقریبا در اکثر موارد سگ ها رابطه خوبی با انسان داشته باشند.همچنین بی تردید مواردی را مشاهده نموده اید که افرادی به سگ خود وابستگی و علاقه شدید دارند و دوست ندارند که اتفاق بدی برای او رخ دهد.از آنجایی که یکی از معمول ترین اتفاقاتی که برای سگ ها اتفاق می افتد بیماری است،در این مطلب به برخی از مواردی که موجب کشته شدن سگ می گردد اشاره میکنیم و علاوه بر آن نکاتی را د مورد علائم، پیشگیری در اختیار شما قرار می دهیم.

ویروس هاری

یکی از بیماریهای خطرناک در سگ ها ویروس هاری است که میتواند به واسطه بزاق دهان،چشم،دهان و بینی یا زخم های پوستی وارد بدن او شود وآنرا به سایر پستانداران منتقل نماید.

جهت جلوگیری از مبتلا شدن سگتان به این بیماری باید به صورت منظم و اکسن های مربوط به این بیماری را برای او بزنید.این بیماری نه تنها باعث مرگ سگ می شود،بلکه خود شما نیز می توانید به آن مبتلا گردید،پس باید به شدت مراقب این موضوع بوده تا مشکل پیش نیاید.در اروپا این بیماری توسط روباه ها،در آمریکای مرکزی توسط سگ ها ودر کانادا این بیماری توسط حیواناتی همانند گرگهای صحرایی،راکون،خفاش،راسو و روباه به حیوانات موجود در یک مزرعه منتقل شده و بدین صورت ممکن است سلامتی شما و حیوان خانگی تان را تهدید کند.

این بیماری ۲ تا ۶ هفته دوره پنهان دارد و اولین علائمی که نشان می دهد و بایست حواستان را کاملا جمع نمایید،تغییرات رفتاری و اخلاقی جانواران است. به عنوان مثال در نظر داشته باشید حیوانی که در شب بیشتر فعالیت دارد،در اثر این بیماری در روز بیرون می آید،همچنین پرندگان مبتلا به این بیماری از انسان ها نمیترسند ولی در این مقاله موضوع ما در مورد سگ ها است.او از روشنایی فرار می کند و از طرفی نیز باید مراقب بود چون حیوانات آرامی که به این بیماری مبتلا می شوند ناگهان پرخاشگر و پر تحرک میشوند.

نکته مهمی که بایست مد نظر قرار دهید این است که در مورد برخی از سگ های مبتلا به هاری چهره شان به حالت عصبی تغییر می کندو بسیار خطرناک میشوند،این سگ ها نهایتا بعد از ۶ روز پس از مشخص بیماری به کما رفته و میمیرند.نوع دیگری از سگ های بیمار چهره ای گنگ و بی حس پیدا می کنند،سپس عضلات دهان و گونه های آنها از کار افتاده و شما خواهید دید که آنها آب دهان خود را بدون کنترل به بیرون میریزند.در چنین شرایطی سگ شما نهایتا تا ۲ هفته دیگر زنده خواهد بود.

به جهت پیشگیری از این بیماری واگیردار دولتها نیز باید همکاری داشته باشند،مانند دولت کانادا که بصورت مرتب اقدام به واکسیناسیون حیوانات وحشی می نماید و در حال کاهش میزان ابتلا به این بیماری است.در ضمن شما بایست روی ورود و خروج سگ ها کنترل داشته باشید تا ویروس از مکانی به مکان دیگر منتقل نشود. شما به عنوان پیشگیری می توانید مراقب رابطه سگ خود با سایر حیوانات باشید. همچنین در صورتی که سگتان با حیوانی دیگر درگیر شد باید بسیار مراقب باشید و روند زیر را برای پیشگیری از ابتلا به هاری انجام دهید.

حیوانی که حمله ور شده را فراری داده و سعی نکنید او را بگیرید.

به وسیله دستکش یا حوله سگ خود را بگیرید.

سگ را نزد دامپزشک ببرید.

در صورتی که برای سگ تان واکس هاری زده باشید باید برای اطمینان بیشتر تا ۷۲ ساعت بعد از زخمی شدن مجددا برای اون واکس زده شود.

اگر در زمان انجام مراحل فوق حیوان مهاجم به شما نیز حمله ور شد و یا بزاق آن وارد بدنتان گردید حتما قسمت های آلوده را با آب و صابون بشویید،سپس به دکتر مراجعه کنید و واکسن هاری بزنید تا از بروز مشکلات بعدی جلوگیری کنید. در ضمن در ادامه روش های پیشگیری از ابتلا به ویروس هاری را در اختیار شما قرار می دهیم.

اگر در محل زندگی شما یا سگتان خفاش زندگی میکند،آنها را بیرون کنید.

به هیچ وجه تلاش نکنید در حیاط خانه خود به حیوانات وحشی غذا بدهید،توجه آنها را جلب کنید و یا آنان را بگیرید.

سعی کنید حیواناتی که به نظرتان مریض هستند را لمس نکنید و حتما در نظر داشته باشید که هیچ گاه جسد حیوانات مرده را دست نزنید و اجازه ندهید که سگتان این کار را انجام دهد.

با حیوانات ناشناس بازی نکنید و نگذارید سگتان نیز این کار را انجام دهد.

برای سگ خود محدوده ای مشخص کنید و نگذارید که به همه جا برود (خصوصا در شبها)

هر سال طبق برنامه واکس سگ خود را بزنید.

بیماری های کشنده سگ - هاری

ویروس دیستمپر

ویروس دیستمپر یکی از ویروس های شایع در بین سگ ها بوده که باعث یک بیماری واگیردار شدید آنان شده و ممکن است تلفات زیادی را برای شما به بار بیاورد.این ویروس در بیشتر مواقع از طریق مجاری تنفسی،مدفوع و ادرار حیوان بیمار منتقل میشود. این بیماری در اوسط قرن ۲۰  یکی از کشنده ترین بیماریها در بین سگها بود که در اویل چهل میلادی دلیل این بیماری کشف و واکسن آن در سال ۱۹۶۰ به جهت جلوگیری از ابتلای سگها تولید گردید.این ویروس در فصل زمستان و پاییز بیشتر خود را نمایش داده و عملکرد آن به این صورت است که با حمله به گلبولهای سفید و ضعیف نمودن سیستم ایمنی بدن سگ را از پا در می آورد.همچنین این را در نظر داشته باشید که تاثیر ویروس دیستمپر در سگ توسط نور آفتاب و حرارت از بین خواهد رفت. سایر حیوانات در دسته بندی سگ‌سانان  مانند گورکن ها، راسو ها، راکون ها، گرازهای وحشی و پاندای قرمز نیز به این ویروس دچار می‌شود و به همین دلیل باید مراقب باشید سگتان با این جانوران رابطه نداشته باشد. بیشتر سگ هایی که به این بیماری دچار می‌شوند توله های ۳ تا ۶ ماهه هستند که جلسه ضعیفی دارند و هنوز واکسیناسیون نشده اند، البته سگ هایی که واکسیناسیون شده اند همیشه در معرض ابتلا به بیماری هستند.

روند انتقال این ویروس به این صورت می باشد که ابتدا ذرات آلوده از طریق عطسه و سرفه جانداران بیمار به غدد لنفاوی سگ شما می‌رسد و به مدت ۲ تا ۵ روز طول میکشد که کل بدن آن را بگیرد و بعد از ۶ تا ۹ روز شما شاهد ویروس در خون حیوان خود خواهید بود.  این بیماری در مراحل بعد به دستگاه تنفسی، سیستم گوارش و سیستم عصبی سگ شما می رسد و  به همین صورت تمامی بدن او را درگیر بیماری می کند. حدود ۳ تا ۶ روز طول می‌کشد که علائم این بیماری برای شما ظاهر شود که با تب و افسردگی شدید در حیوان ظاهر می شود و بعد از آن کم کم  شاهد بی اشتها شدن، از بین رفتن پوست کف پا و ایجاد چرک در اطراف چشم سگ خواهید بود. دیگر عوارض این بیماری اسهال، بی اشتهایی، عطسه های شدید، خشکی بینی، تلوتلو خوردن و راه رفتن بدون تعادل و کم شدن آب بدن است.

این ویروس درمان خاصی ندارد و تنها راه مقابله  با این بیماری استفاده از سرم های غذایی هستند که می تواند آب و سایر مواد مغذی و ضروری برای بدن سگ را که در اثر اسهال از بدن او خارج شده را جبران کند و باعث تقویت قوای جسمی سگ برای مقابله با این ویروس شود. دوره این بیماری ۱۰ روز است و در صورتی که سگ توانست این ۱۰ روز را پشت سر بگذارد، بدن آن شروع به مقابله با بیماری میکند و تا آخر عمر بدن سگ شما در برابر این ویروس مقاوم خواهد بود.

امروزه واکس هایی برای مقابله  با این ویروس تولید شده که تاثیر مثبتی دارند، به  خصوص برای توله هایی که بدن ضعیفی دارند و نمیتوانند به صورت طبیعی با این بیماری مبارزه کنند. بهترین زمان برای واکسیناسیون در برابر این بیماری از هفته ششم تا دهم بعد از به دنیا آمدن سگ است. نکته پایانی که باید به یاد داشته باشید این است که این ویروس به انسان منتقل نمی شود و به شایعاتی که در این خصوص وجود دارند اهمیت ندهید.

بیماری های کشنده سگ - ویروس دیستمپر

ویروس پاروا

ویروس پاروا یکی از خطرناک ترین بیماری های سگ ها است که باعث ایجاد اسهال شدید و زخم و التهابات زیادی در رود میشود، در شرایطی که این اسهال خونی است باید این  موضوع مهم را در نظر داشته باشید که جان حیوان  شما در خطر است. زمانی که سگ شما به این ویروس دچار شد هیچ راه قطعی برای درمان آن وجود ندارد، اما شما می توانید با استفاده از واکسیناسیون از ابتلا به این بیماری تا حد زیادی جلوگیری کنید؛ البته در نظر داشته باشید که ممکن است سگ هایی که قبلا از واکسن استفاده کرده اند نیز به این بیماری دچار شوند.

پاروا یک ویروس پایدار، مقاوم و سرسخت است که می تواند تا مدت زمان طولانی روی غذا، زمین، و سایر وسایلی که سگ شما با آنها در ارتباط است زنده بماند. در ضمن این ویروس می تواند توسط حشرات و سایر جانوران موذی منقل شود. تنها راه کشن این ویروس در محیط این است که با استفاده از مخلوط وایتکس و آب آن قسمت را با دقت بشویید یا محل مورد نظر شما به مدت طولانی در معرض نور مستقیم آفتاب باشد.

علائم ابتلا به این ویروس می تواند بسیار شدید یا کاملا مخفی باشد، این موضوع به عوامل زیر بستگی دارد:

نژاد سگ مورد نظر

وجود پادتن طبیعی در بدن سگ

جثه و فیزیک بدنی سگ مورد نظر

سن سگ مبتلا به این ویروس

این بیماری در توله سگ های ۱۴ تا ۲۰ هفته معمولا دیده نمی شود، چرا که آنها بعد از تولد تا مدتی پادتن های مربوط به برخی بیماری ها را از شیر مادر دریافت میکنند. اما باید مراقب باشید، چون به محض تمام شدن این مدت ممکن است توله سگ شما به این بیماری مبتلا شود و از آنجایی که در این سنین مقاوت و قدرت بدنی پایینی دارد این بیماری می تواند برای او بسیار سخت باشد. توله های بالای ۶ ماه می توانند به راحتی در برابر این بیماری مقاومت کنند و همچنین سگ های ۱ تا ۲ ساله به حدی در برابر این ویروس مقاوم شده اند که حتی ممکن است به این بیماری مبتلا شوند و آن را پشت سر بگذارند، ولی شما اصلا متوجه این موضوع نشوید. تجربه نشان داده است. این بیماری بیشتر در سگ هایی مانند رتوایلر، پیت بول آمریکایی و دوبرمن دیده میشود و نشانه های این بیماری که باعث التهاب روده کوچک می شود کم شدن اب بدن سگ، استفراغ، ناراحتی و افسردگی است. از آنجایی که این بیماری بیشتر در بین توله های کم سن و سال دیده می شود باید این موضوع را به یاد داشته باشید که اگر تولهه ای به  این ویروس دچار شد ممکن است که به محض مشاهده اسهال ضعیف شود و بمیرد، در چنین شرایطی شما باید به سگ خود کمک کنید تا ۸ روز دوام بیاورد تا بعد از آن بدنش در برابر این ویروس مقاوم شود. همچنین به یاد داشته باشید زمانی که سگ به این بیماری دچار می شود ممکن است که زخم های درون روده او باکتری های دیگری را به خود جذب کنند و به همین دلیل بهتر است که آن را نزد یک دامپزشک با تجربه ببرید و شرایط او را کنترل کنید. از طرفی این موضوع را در نظر داشته باشید که هر نوع اسهالی که دیدید مربوط به این بیماری نیست و ممکن است دلایل دیگری هم داشته باشد. برای فهمیدن این موضوع که آیا سگ شما به ویروس پاروا مبتلا شده است یا نه، شما می توانید کیت ها تست این بیماری را خریداری و از آنها استفاده کنید.

برای درمان این بیماری باید ابتدا آب، مواد مغذی و معدنی که از بدن سگ در اثر اسهال خارج شده است را بوسیله سرم های وریدی به بدن او وارد کنید، البته در نظر داشته باشید که این کارها باید در طول زمانی مشخص و زیر نظر متخصص دامپزشکی انجام شود تا سگ بتواند دوره بیماری را پشت سر بگذارد. در حین استفاده از سرم ها می توان از دارویی مانند متروکلروپرامید استفاده کرد تا التهابات را از بین بروند. نکته بعدی که در زمینه درمان توله ها باید به یاد داشته باشید این است که آنها در زمان ابتلا به این بیماری دچار افت دمای بدن می شوند و به همین دلیل به گرمای محیطی مناسبی نیازمندند. در صورتی که در روند درمانی مشاهده کردید سگ شما می تواند کمی غذا بخورد و توانایی دم تکان دادن دارد، خوشحال باشید، چون این موارد نشانه های بهبودی است.

بیماری های کشنده سگ - ویروس پاروا

بیماری معده Gastric Dilation Volvulus) GDV)

بیماری معده GDV یکی از امراض بسیار خطرناک برای سگ شماست که ابتدا به صورت نفخ در سگ مشاهده می شود، اما شما نباید این موضوع را نادیده بگیرید و حتما به دامپزشک مراجعه کنید و این مشکل را با او در میان بگذارید. این بیماری تورم و پیچ خوردگی معده در اثر پیچش هوا یا مایعات است که بعد از مدتی باعث مسدود شدن سیستم خونرسانی به قسمتهایی از معده سگ خواهد شد و کم کم آن قسمت میمیرد و این موضموع با درد بسیار زیادی برای سگ شما به همراه است. در صورتی که سگ استفراغ میکند، به شکلی غیر عادی پف کرده، نفس کشیدن و فعالیت های عادی خود را با زحمت انجام میدهد و در شکم خود احساس درد میکند؛ ممکن است که به این بیماری دچار شده باشد و باید جراحی شود.

برای پیشگیری از بیماری معده GDV در سگ ها باید ظرف های غذا و آب پایه  بلند را دور بریزید و مراقب نحوه قورت دادن غذای توسط سگ باشید، چرا که سریع قورت دادن غذا باعث بروز این مشکل می شود. البته قفسه سینه بزرگ و سن بالا از دیگر دلایل ابتلا به این بیماری هستند.

 

بیماری لایم Lyme Disease

بیماری لایم یکی از بیماری های شناخته شده ای است که توسط کنه به انسان و حیوانات منتقل می شود. این بیماری در سگ ها ممکن است بدون این که نشانه خاصی از خود نشان بدهد تا مدت زیادی وجود داشته باشد و کم کم باعث پخش شدن عفونت در بدن شود.این بیماری باعث التهاب مفاصل سگ ها می شود و به همین دلیل است که سگس که به این بیماری مبتلاست کمی با لرزش و بدون تعادل راه می رود؛ همچنین در صورت عدم رسیدگی این بیماری در بدن گسترش پیدا میکند و باعث مشکلاتی مانند اختلال در سیستم عصبی و نارسایی کلیه می شود.

برای پیشگیری از این بیماری ساده ترین راه این است که سگتان را در محل هایی که کنه وجود دارد نبرید، اما در صورتی که این راهکار برای شما مناسب نیست می توانید از قلاده ها و اسپری های ضد کنه استفاده کنید. در ضمن این موضوع را به یاد داشته باشید کهه رسیدگی به وضعیت نظافت سگتا یکی از موثرترین راه ها برای جلوگیری از این بیماری است.

 

لپتوسپیروزیس Leptospirosis

لپتوسپیروزیس یکی از بیماری هایی است که می تواند سگ شما را در هر سنی تهدید کند و باعث رشد عفونت و باکتری در بدن او شود. این بیماری واگیردار ممکن است که از طریق سایر حیوانات وحشی مانند روباه، راکن و… یا سیار حیوانات اهلی در خانواده سگ سانان به  حیوان شما منتقل شود. در نظر داشته باشید که برای گرفتن این بیماری لازم نیست سگ شما با یک حیوان ناقل بیماری برخورد داشته باشد، بلکه کافیست که که در آب راکدی که قبلا حیوان بیمار بوده بازی کند یا محل مورد نظر شما جنگلی و دارای رطوبت بالا باشد و به این ترتیب بیماری لپتوسپیروزیس به سگ شما برسد.

نشانه های این بیماری برای سگ شما می تواند منقبض شدن و سختی بیش از حد عضلات، ادرار بیش از حد، لرزش و تب ناگهانی باشند. در صورتی که هر کدان ار موارد زیر را مشاهده کردید بهتر است که به دامپزشکی مراجعه کنید  و به  این صورت با گرفتن آنتی بیوتیک های مناسب با بیماری و مصرف به  موقع آنها از عفونت بیشتر جلوگیری کنید، در ضمن این نکته را فراموش نکنید که استفاده  از این آنتی بیوتیک ها یا به طور کلی دارو ها باید در دوره زمانی مشخصی استفاده کنید تا سگتان بتواند این بیماری را پشت سر بگذارد.

نکته مهمی که باید حتما به آن توجه داشته باشید این است که این بیماری می تواند به انسان نیز سرایت کند، پس به یاد داشته باشید که در زمان رسیدگی به سگ خود از دستکش های مخصوص استفاده کنید که از رسیدن بیماری به شما جلوگیری میکند.

سرفه لانه ای Kennel Cough

سرفه لانه ای این بیماری به این معروف است که بسیار سریع واگیر میکند، به این صورت که اگر سگ شما و سگ دیگری که به این بیماری دچار است در یک محیط بسته باشند و حتی با هم هیچ ارتباطی نداشته باشند این بیماری انتقال خواهد یافت. نشانه اصلی ابتلا به این بیماری در سگ شما سرفه های بلند و پشت سر هم است و البته باید این نکته را در نظر داشته باشید که سگ بیمار می تواند به راحتی و با روحیه ای مناسب به بعالیت های خود ادامه دهد. در صورتی که سگ شما به این بیماری دچار شد سریعا باید به دامپزشک مراجعه کنید و سگ خود را از دیگر حیوانات خاکی دور نگه دارید و به این صورت از پیشرفت این بیماری در سایر حیوانات جلوگیری کنید.

برای درمان این بیماری ممکن است به شما کمی داروی ضد سرفه یا قرص های ضد میکروب بدهند، همچنین در صورتی که بیماری شدید باشد از دستگاه بخور و تست TLC برای کاهش دادن عوارض استفاده کنند. در صورتی که مشاهده کردید این سرفه ها ادامه داشت و علاوه بر آن ابریزش بینی شدید و تند تند نفس کشیدن سگتان شروع شد، به  یاد داشته باشید که ممکن است این بیماری ذات الریه باشد و باید برای پیشگری از آن حتما به  یک دامپزشک خوب مراجعه کنید.

بیماری های کشنده سگ - Kennel Cough

کاردیومیوپاتی، بیماری مزمن عضله قلب Cardiomyopathy) DCM)

کاردیومیوپاتی DCM  یکی از بیماری های ژنتیکی در سگ ها است که باعث اختلال در عملکرد و اندازه قلب می شود. این بیماری با بزرگ کردن حفره پایینی قلب باعث کاهش توانایی خونرسانی به کل بدن می شود و در صورتی که به این مشکل بی توجهی شود، در ریه سگ شما آب جمع میشود و در ادامه ممکن است که سگ دچار نارسایی قلبی شود. این بیماری بیشتر در سگ های پیر و برخی نژاد ها مانندگریت‌دین و دوبرمن مشاهده میشود. در صئرتی که شما بتوانید نشانهاهای بیماری را در سگ خود زود پیدا کنید و به آن رسیدگی کنید ممکن است که بتوانید از مرگ سگ خود جلوگیری کنید. اما در غیر این صورت درصد امید شما به شدت پایین خواهد بود.

دسته بندی: سگ برچسب ها:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *